NuT

ปีหนึ่งมี 365 วัน แต่คงจะน้อยไปละมั้งถ้าจะรักแม่ และทำดีกับแม่แค่วันแม่วันเดียว

ช่วงนี้แม่รักษาตัวที่บ้านคุณลุง เลยไม่ค่อยได้ไปเที่ยวไหน พอสบโอกาสหยุดยาวเลยพาแม่หนีไปเที่ยวต่างจังหวัดสูดอากาศให้ฉ่ำปอด ทีแรกวันศุกร์ป่วยไข้ขึ้นนึกว่าต้องเปลี่ยนแผนเสียแล้ว แต่แล้ววันเสาร์ดีขึ้น วันอาทิตย์เลยมุ่งหน้าไปบ้านพักริมน้ำ จ.สมุทรสงคราม ของอาจารย์ที่เคยสอนว่ายน้ำผมตั้งแต่เด็ก (เห็นแม่พูดถึงมานานแล้ว ก็เลยได้โอกาสพาท่านไปเลย) ระหว่างทางก็ให้แม่ได้ทานในสิ่งที่อยากทาน นอกจากที่ทานปลาและเต้าหู้อยู่ทุกมื้อ ผมก็เข้าใจท่านนะ คนเราที่ถูกคุมอาหารนานๆ พอเห็นขนมก็อยากทานไปหมดเลย ก็เลยไม่ห้ามท่านมากนัก ก็เอาว่าให้ท่านได้ทานอาหารใจละกัน

เป็นครั้งแรกๆที่ขับรถตะลอนไปแบบไม่ได้วางแผนล่วงหน้า ก็โทรถามทางเข้ากันพอควร เพราะบ้านพักริมน้ำนี้อยู่เกือบกลางดงสวนผลไม้ เป็นพวก home stay

ในที่สุดก็ถึงละ หายเหนื่อยเลยได้รับลมเย็น ได้ดูน้ำคลอง ได้ทานผลไม้อร่อยๆ ตกกลางคืน อาจารย์ก็เป็นธุระหาเรือพาไปดูตลาดน้ำอัมพวา (น่าเสียดายที่คนเยอะมากจนไม่ได้ดูอะไรเลย ไว้คราวหน้าหาโอกาสไปใหม่ดีกว่า) ต่อจากนั้นก็ลงเรือไปดูหิ่งห้อย เพิ่งเคยเห็นหิ่งห้อยที่เค้าว่ากันก็ครั้งนี้แหละ เวลามันเกาะที่ต้นไม้เยอะๆแล้วจะเหมือนกับไฟดวงเล็กๆกระพริบไปมาเลย เสียดายที่ถ่ายรูปมาไม่ได้เพราะมืดมาก และถ้าเรายิงแฟลชไป เจ้าหิ่งห้อยก็จะดับแสงทันที แต่ยังดีที่ได้ลองสัมผัสมัน

ก็ถือเป็นบรรยากาศช่วงหยุดหลายวันที่ผ่านมานะครับ

“Breeze – You can feel it but you can’t see it” from Love Aholic (โคตรรักเอ็งเลย)

“Love – You can feel it and you can share it” from NuT (เลียนแบบจากประโยคข้างบน)