NuT

อารัมภบท : เคยเขียนไว้ที่ webboard แสนรัก dvddiary แล้วเกิดหายไป ก็เลยเอามาแปะไว้ที่นี่

เมื่อหลายเดือนก่อนไปมีโอกาสได้ไปทำงานที่เมืองฮานอย ประเทศเวียดนาม และได้ลาภปาก เพราะเจ้าหน้าที่เค้าพาไปทานอาหารท้องถิ่น ซึ่งมีชื่อว่า “cha’ ca’” หรือภาษาไทยน่าจะประมาณว่า ก๋วยเตี๋ยวปลาคั่ว

อาหารประเภทนี้จะมีส่วนประกอบหลัก คือ

• หม้อคั่วปลา ซึ่งใช้สำหรับใส่ปลาพร้อมผักหอม ปลาที่ใช้คงเป็นปลาทะเล มีการใส่ขมิ้นด้วย ในการคั่วนั้น ทางร้านจะคั่วมาให้เบื้องต้นแล้ว น้ำมันที่มีอยู่ในหม้อนั้นน่าจะเป็นน้ำมันที่ออกจากเนื้อปลา

• น้ำราด ทำจากกะปิ ขอบอกว่ากลิ่นแรงมากๆ ผมเองไม่ได้ตักราดมากนัก แต่เห็นคนท้องถิ่นเค้าราดเหมือนดังเป็นน้ำซุปเลยหละครับ

• ผักเครื่องเคียงต่างๆ มีตั้งแต่ ใบสะระแหน่ โหระพา พริกสด ถั่วลิสงทอด ต้นหอมซอย

• เส้นขนมจีน

แม้ช่วงนั้นผมจะเพิ่งผ่าฟันคุดมาทำให้ไม่สามารถทานเบียร์ได้เหมือนคนอื่นๆในโต๊ะ แต่ขอบอกว่าปลาอร่อยมากเลยครับ และที่สำคัญตอนแรกผมกลัวว่าน้ำมันที่เยิ้มๆจะทำให้เลี่ยน แต่แท้จริงแล้ว มิได้มีความเลี่ยนน้ำมันเกิดขึ้นเลยครับ เพราะว่าน้ำมันเหล่านั้นมาจากเนื้อปลานั่นเอง ซึ่งจะไม่ส่งผลเหมือนกับน้ำมันจากหมู

ก็ผ่านไปแล้วกับงานแต่งงานของผม เมื่อวันศุกร์ที่ 29 กันยายน 2549 จัดงานเลี้ยงที่ร้านบ้านกลางน้ำ 2 (พระราม 3) ช่วงนี้ยุ่งๆก็เลยไม่ได้มา update blog ก็ขอสรุปรวมเหตุการณ์หลายวันที่ผ่านมาครับ

• ได้ฤกษ์จัดงานมาเมื่อ 2 อาทิตย์ก่อน ก็รีบหาร้านอาหาร หาร้านทำการ์ดเชิญพร้อมของชำร่วย

• ก่อนจัดงานก็มีคนเตือนว่าให้ระวังอุบัติเหตุนะ ก็ยังเจอจนได้ ขับรถพาว่าที่เจ้าสาว (ในตอนนั้น) ไปทานข้าวเย็น สักสามทุ่มกว่าละ รถก็ถูกชน แล้วดันขับหนีไปอีก แต่โชคดีที่ผมขับตามไปเจอ ฝนก็ตก (ถือว่าโชคดีมากเลย เพราะตรงนั้นเป็นสามแยก ไม่คิดว่าจะเจอคู่กรณีได้เลย) เจอวาจาต่อไปนี้

คู่กรณี : อ้าวผมชนด้วยเหรอ ไม่เห็นรู้เรื่องเลย

ผมและแฟน : ชนสิพี่ ไม่งั้นกันชนผมจะหลุดออกมาเหรอ

คู่กรณี : ก็แล้วแต่นะ ถ้าคุณว่าชน ผมก็จะยอมรับกับประกันผมให้นะ แต่ผมก็ไม่รู้หรอกนะว่าชนจริงรึเปล่า ผมยังไม่เห็นรู้สึกเลยว่าชนนะ

ผมและแฟน : พี่ผมจะเอารถคันนี้เป็นรถแต่งงานวันศุกร์นี้อยู่แล้ว คงไม่มาสร้างหลักฐานหาเงินง่ายๆแบบนี้หรอก พี่ชนแล้วหนีผมว่าจะแจ้ง 191 แล้วนะครับ แล้วนี่พี่ก็เมาด้วยนะครับเนี่ย (กลิ่นเหล้าหึ่งเลย)

คู่กรณี : คุณไม่ต้องมาหาว่าผมเมาหรอก แค่เบียร์ 2 ขวดเอง ผมไม่เมาหรอก ผมดื่มประจำ

สุดท้ายประกันมา เจ้าหน้าที่ประกันก็นั่งหารอยชนไปเรื่อยๆ ขอยกนิ้วให้เจ้าหน้าที่ประกันฝั่งผม (AVIVA) เลยว่าหาจนเจอรอยที่มาเกี่ยวกันชนรถผมดุ้งออกมา รอยมันอยู่ตรงท้องล้อ (รถคู่กรณีเป็นรถยกสูงครับ เจ้าของรถก็พูดแต่ว่าขับมาสองปีไม่เคยชนเลย แล้วชนได้ไงเนี่ย รอยก็ไม่มี – [โคตรเกลียดเอ็งเลย]) พอเจอรอยเท่านั้นแหละ คู่กรณีก็หน้าเจื่อน รีบเซ็นเอกสารแล้วก็ขับรถออกไป ปล่อยให้เป็นเจ้าหน้าที่ประกันฝั่งเค้าต่อไป

• พาพี่คนสนิทที่ว่าจะเป็นเพื่อนเจ้าบ่าวไปซื้อเสื้อผ้า ณ คืนก่อนวันจัดงาน 2 วัน ซื้อเสื้อผ้าหล่ออย่างกับจะเป็นเจ้าบ่าวเลย แต่แล้วคืนก่อนจัดงานคุณยายของพี่ท่านก็มาเสีย ก็เลยต้องเปลี่ยนแผนใหม่หมดเลย
• ถึงวันจัดงานก็ยังลุ้นว่าโต๊ะที่จองไว้จะเหมาะสมกับจำนวนแขกมั้ย ก็ได้แต่ลุ้น แล้วงานก็ผ่านไปได้ ดีใจที่ได้ยินแขกหลายท่านบอกว่า อาหารอร่อย ต้องขอขอบคุณพี่วิจิตร (ผู้จัดการร้านที่ช่วยดูแลเรื่องการบริการและอาหารเป็นอย่างดี) เรื่องรูปนั้นรอช่างภาพจัดส่งให้อยู่แล้วเดี๋ยวจะมาอัพเดตกันอีกรอบนะครับ
• สุดท้ายก็ขอขอบคุณแขกผู้มีเกียรติทุกท่านที่ไปร่วมงานและแม้ไม่ได้ไปร่วมงานแต่ก็ยังมีซองของขวัญมาให้ และที่ขาดไม่ได้คือ คุณแม่และพี่ชาย ขาดตกบกพร่องยังไงก็ขออภัยไว้ ณ ที่นี่นะครับ

ป.ล. เพื่อน wat ช่วยเขียนเล่าบรรยากาศในงานไว้ให้อ่านที่ http://www.pradt.net/ (ให้ผมเขียนเองก็คงไม่สามารถบรรยายได้ เพราะว่าวันนั้นได้แต่เดินไปเดินมา ต้อนรับแขก)